Ogólnopolskie badanie liczby osób bezdomnych
Określenie liczby osób w kryzysie bezdomności jest kluczowym działaniem, które pozwala na rzetelną ocenę skali zjawiska w Polsce oraz skuteczne planowanie i wdrażanie kompleksowych działań pomocowych. Aktualne dane stanowią podstawę do tworzenia i aktualizowania lokalnej oraz krajowej polityki społecznej w zakresie przeciwdziałania bezdomności. W związku z powyższym Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zwróciło się do wszystkich Wojewodów z prośbą o koordynację działań związanych z przeprowadzeniem badania liczby osób w kryzysie bezdomności na terenie województw w 2026 roku.
Badanie zostanie przeprowadzone w nocy z 3 na 4 marca 2026 r. (termin główny), dodatkowo w dniach od 3 do 5 marca 2026 r., w celu maksymalizacji liczby zebranych danych.
Sprawna realizacja przedsięwzięcia wymagać będzie zaangażowania wielu podmiotów, w szczególności: funkcjonariuszy Policji, straży gminnych i miejskich, centrów zarządzania kryzysowego, pracowników ośrodków pomocy społecznej, pracowników placówek noclegowych dla osób bezdomnych, organizacji pozarządowych, streetworkerów, wolontariuszy oraz innych osób dobrej woli.
Podczas badania niezbędna będzie ścisła współpraca wszystkich służb oraz bieżąca wymiana informacji dotyczących aktualnych miejsc przebywania i grupowania się osób w kryzysie bezdomności.
W celu właściwego przygotowania realizacji badania urzędy wojewódzkie zorganizują spotkania informacyjne dla przedstawicieli służb i instytucji zaangażowanych w przedsięwzięcie, w szczególności dla przedstawicieli gminnych ośrodków pomocy społecznej.
Osoby realizujące badanie będą docierać m.in. do następujących miejsc: noclegowni, schronisk dla osób bezdomnych (w tym z usługami opiekuńczymi), mieszkań wspomaganych i treningowych, ogrzewalni, domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, ośrodków interwencji kryzysowej, specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, szpitali, hospicjów, zakładów opiekuńczo-leczniczych oraz innych placówek ochrony zdrowia, zakładów karnych i aresztów śledczych, izb wytrzeźwień i pogotowi socjalnych, placówek zdrowia psychicznego i leczenia uzależnień, pustostanów, altan i domków na działkach, miejsc niemieszkalnych, takich jak: ulice, klatki schodowe, dworce PKP i PKS, altany śmietnikowe, piwnice itp.
Pozyskane w trakcie badania dane umożliwią lepsze rozpoznanie potrzeb osób w kryzysie bezdomności oraz przyczynią się do skuteczniejszego planowania działań pomocowych na poziomie lokalnym i regionalnym.